CARYL SWIFT

  CARYL SWIFT urodzona w Farnborough (Wielka Brytania) aktorka, tłumaczka, animator kultury, od ponad dwudziestu lat mieszka w Polsce. Członek ZASP.

Monodram Caryl Swift "Matka Mejra i jej dzieci” wygrał 27. edycję Toruńskich Spotkań Teatrów Jednego Aktora (23-25 listopada 2012r.). Owacjami na stojąco widzowie zgromadzeni w Baju Pomorskim przyjęli występ Caryl Swift. I to właśnie ją postanowiła nagrodzić Kapituła Nagrody Publiczności.

alt     alt  

Zdjęcia z monodramu "Matka Mejra i jej dzieci" w reżyserii Stanisława Miedziewskiego

Caryl Swift w monodramie „Matka Mejra i jej dzieci” wciela się w postać tytułowej Mejry. Tekst powstał na podstawie reporterskich relacji Wojciecha Tochmana i Ryszarda Bilskiego, dotyczących masakr popełnionych w imię „czystek etnicznych” podczas wojny na Bałkanach, w latach 1992-95.

Inspiracją dla owego spektaklu była postać dr Ewy Klonowskiej, urodzonej we Wrocławiu, jednej z najwybitniejszych przedstawicielek medycyny sądowej na świecie i członkini Amerykańskiej Akademii Nauk Sądowych, która dostarczyła też część wykorzystanego w monodramie materiału. Dr Klonowska od ponad 15 lat wydobywa ludzkie szczątki z niezliczonych grobów rozsianych po całej Bośni. Metodycznie pracując po kilkanaście godzin dziennie, oddziela drobne kostki dzieci od kości nastolatków i dorosłych dopasowując każdą z nich do pozostałych. Z wydobytych bezładnych stosów szczątków odtwarza zwłoki ludzi, które zwraca rodzinom. Jest ona kluczem do połączenia zmarłych z żywymi.

Tytułowa Matka Mejra, muzułmanka z Bośni, która w roku 1992 straciła podczas tej wojny syna i córkę, towarzyszy doktor Ewie z codzienną pomocą, nacechowaną jednak permanentnym oczekiwaniem  na odnalezienie szkieletów swoich najbliższych.

Monodram „Matka Mejra i jej dzieci” rzuca światło na heroiczną „walkę z żywymi o prawa zmarłych”. Traktuje o naszej bezgranicznej pamięci o najbliższych, ale też o potrzebie złożenia ich w grobie i uwolnieniu się od żałoby. Spektakl ten jest wołaniem o sprawiedliwość wobec niewinnych, wobec ofiar i zapomnianych. Mówi o okrucieństwach popełnianych dawniej i obecnie na całym świecie, a nam żyjącym we Wspólnej Europie, przypomina też o demonach kryjących się w dziejach naszego kontynentu. Monodram jest też ostrzeżeniem przed totalitaryzmami wszelkiego autoramentu.  

alt

 CARYL SWIFT urodzona w Farnborough (Wielka Brytania) aktorka, tłumaczka, animator kultury, od ponad dwudziestu lat mieszka w Polsce. Członek ZASP.

W 1985 ukończyła Uniwersytet Walijski w Aberystwyth, Wydział Teatru, Filmu i Telewizji (aktorstwo, reżyseria). Od początku lat ’90 aktorka współpracuje z wybitnym reżyserem Stanisławem Miedziewskim (Słupski Ośrodek Teatralny RONDO, Nowy Teatr im. Witkacego w Słupsku, Kompania Banda Oszustów). W latach 2005-2007 aktorka i asystent reżysera w Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu, gdzie była również koordynatorem współpracy zagranicznej teatru. W 2005 zagrała też roku w Teatrze Off-deBicz w Sopocie. Zrealizowała trzy monodramy „Kalamarapaksa”, „Ćma” i „Matka Mejra i jej dzieci”. Aktorka ma swym koncie role w serialach telewizyjnych i reklamach. 

NAGRODY ZA DZIAŁALNOŚĆ AKTORSKĄ: wyróżnienie na Festiwalu Teatru Jednego Aktora w Toruniu (1994), XXXVII Ogólnopolski Przegląd Teatrów Małych Form KONTRAPUNKT 2002 – Nagroda Marszałka Województwa Zachodnio-Pomorskiego, Ogólnopolski Festiwal Teatrów Niezależnych w Ostrowie Wielkopolskim (2002) – Grand Prix, Festiwal Formy Teatralne w Warszawie (2002) – Grand Prix, Nagroda Specjalna Jury 44 Kaliskich Spotkań Teatralnych (2004), Międzynarodowy Festiwal Teatralny w Mogilewie na Białorusi – Grand Prix (2007). Nagroda I stopnia Prezydenta Miasta Słupska za wybitne kreacje aktorskie w Teatrze Rondo w Słupsku (2005).  

 Caryl Swift jest również autorką wielu przekładów dla teatrów i aktorów (m.in. Teatr KANA, Ewa Kasprzyk, dla Festiwalu Teatralnego Divadlo w Nitrze na Słowacji, Marcin Bortkiewicz, Wioletta Komar, Teatr Cogitatur). Współpracuje też aktorami pomagając im ulepszyć odegranie jej przekładów w języku angielskim. Dzięki zachowaniu – w przekładzie niuansów rytmu, tonu i emfazy oryginału, wynikiem takiej współpracy są bardzo pozytywne recenzje i prestiżowe nagrody, m.in. Fringe First oraz Critics’ Award na Edinburgh Fringe Festival (“Noc”, Teatr KANA) oraz w 2011 roku Best Actress (“Diva”, Wioletta Komar) i Best International Show (“Patty Dyphusa”, Ewa Kasprzyk) na United Solo Festival na Broadway’u w Nowym Jorku.


windows live messenger indir
limewire indir